Ο κόσμος της τέχνης με ένα κλικ

Πεζοπορία στο Φαράγγι των Στροπώνων

φωτογραφία: Γεράσιμος Μαγουλάς

Γράφει ο ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΓΟΥΛΑΣ

Πέρσι κατά τα μέσα προς τέλη Μαΐου άρθηκε επιτέλους η απαγόρευση κυκλοφορίας από νομό σε νομό, με αποτέλεσμα να διοργανώνονται δειλά-δειλά οι πρώτες μονοήμερες εξορμήσεις σε βουνά, ποτάμια, φαράγγια κλπ. Έτσι λοιπόν, χαζεύοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πέφτει το μάτι μου σε μια εκδρομή που διοργάνωνε μία από τις πολλές ομάδες πεζοπορίας που υπάρχουν αλλά προσωπικά πλέον αγαπημένη μου («Φύση και Περιπέτεια»): πεζοπορία στο Φαράγγι των Στροπώνων.

Ως εδώ, όλα υπέροχα. Με μια πρόχειρη έρευνα, μαθαίνω πως το συγκεκριμένο φαράγγι βρίσκεται στην Εύβοια (ένα νησί πλούσιο σε αναφορές στην Ελληνική μυθολογία) και βρίσκεται μεταξύ των βουνών της Δίρφυς (εκεί βρισκόταν το ιερό της Ήρας, και επίσης εκεί έγινε και ο γάμος της με τον Δία) και του Ξηροβουνίου. Τέλος, κάτι που έμαθα και θεώρησα αξιοσημείωτο είναι ότι το μικροκλίμα της περιοχής είναι υπεύθυνο για τον καιρό στην Αθήνα! Με την ομάδα, λοιπόν, βρέθηκα στο σημείο συνάντησης μόνος μεταξύ αγνώστων (στην πορεία διαπίστωσα πόσο καλή παρέα ήταν πολλοί απ’ αυτούς) και αφού περάσαμε την Χαλκίδα, άρχισε η ανηφόρα με το πούλμαν. Πηγαίνοντας στο χωριό, τους Στρόπωνες (σύμφωνα με τους ντόπιους, το χωριό πήρε κατά ένα τρόπο το όνομά του επειδή εκεί τρύπωναν οι βοσκοί απ’ τις γύρω περιοχές κατά την Τουρκοκρατία), το τοπίο σε προϊδεάζει για το τι πρόκειται να δεις στην πορεία. Έλατα, καστανιές, αγριοκερασιές, όλα μαζί δημιουργούν ένα αρμονικό τοπίο.

Φωτογραφία ©Γεράσιμος Μαγουλας

Αφού φτάνεις στο χωριό και έχεις εφοδιαστεί στο σάκο σου με τα απαραίτητα (νερό, σνακ), ξεκινάει και η πεζοπορία μέσα στο φαράγγι. Για την ακρίβεια, περπατάς κατά μήκος του ποταμού (εδώ θα χρειαστείς και αδιάβροχα παπούτσια) και έχει πολλές αλλαγές από όχθη σε όχθη. Σε κάποια σημεία μάλιστα την περίοδο εκείνη υπάρχει περισσότερο νερό, οπότε για την αποφυγή ατυχήματος θα χρειαστεί να περάσεις με σχοινί απέναντι. Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, απλώς για λίγη παραπάνω σταθερότητα. Οι ποταμίσιες πέτρες, παραδοσιακά, δε χαρίζουν πολύ ευστάθεια.

Φωτογραφία ©Γεράσιμος Μαγουλας

 

Φωτογραφία ©Γεράσιμος Μαγουλας

Στο ποτάμι και στο φαράγγι θα δεις πολλά πλατάνια, κάποια από αυτά αιωνόβια και πελώρια. Κάποια μάλιστα η φύση τα έχει σκαλίσει με τέτοιο τρόπο ώστε να νομίζεις πως “τρώνε” πέτρες. Υπάρχουν πολλές σπηλιές και δέντρα που έχουν φυτρώσει σε απόκρημνα σημεία βράχων. Η χλωρίδα και η πανίδα του συγκεκριμένου σημείου είναι πλούσια σε ζωή (αν και επειδή ήμασταν πολλά άτομα τη συγκεκριμένη μέρα το μόνο που αντίκρισα από πανίδα εκτός των πουλιών ήταν οι περίεργοι βάτραχοι που προσέχαμε μην τους πατήσουμε). Θα αντικρίσεις επίσης πολλές εναλλαγές τοπίων. Σε κάποια σημεία η πεζοπορία είναι πιο ομαλή ενώ σε κάποια άλλα θέλει περισσότερη προσοχή.

Φωτογραφία ©Γεράσιμος Μαγουλας

 

Φωτογραφία ©Γεράσιμος Μαγουλας

Η όλη πεζοπορία είναι περίπου εννέα χιλιόμετρα, δηλαδή πάνω-κάτω τέσσερις με τεσσερισήμισι ώρες αναλόγως το ρυθμό που έχεις, και καταλήγει στην παραλία της Χιλιαδούς. Μια θαυμάσια παραλία που αν έχει καλό καιρό αξίζει να κάνεις μια βουτιά. Εν κατακλείδι, η συγκεκριμένη πεζοπορία είναι για όλες τις ηλικίες μιας και ο βαθμός δυσκολίας της είναι χαμηλός. Αν δεν είσαι ντόπιος, η γνώμη μου είναι πως πρέπει να πας με κάποια ομάδα πεζοπορίας μιας και η διαδρομή δεν είναι σωστά σηματοδοτημένη σε όλα τα σημεία και υπάρχει κίνδυνος να χαθείς. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως οι εικόνες που θα πάρεις και η ενέργεια που θα σου δώσει η φύση θα αφήσουν ανεξίτηλο το σημάδι τους πάνω σου.

Φωτογραφία ©Γεράσιμος Μαγουλας

Δείτε όλα τα τελευταία νέα από των χώρο της τέχνης στο theobscura.gr

Πρόσφατα Άρθρα